30 Ocak 2012 Pazartesi

Hrant: "Bu yasayı Fransa'da çiğneyeceğim"

Hrant: "Bu yasayı Fransa'da çiğneyeceğim"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
Ali Serdar Bolat   29 Ocak 2012
 
 
KCK davasından tutuklu olan yazar Ragıp Zarakolu 7 Ocak 2012 günlü Radikal'deki köşesinde "Düşünce özgürlüğü insanlığa karşı işlenen suçları kapsamaz" başlığıyla çıkan yazısında Ermeni Soykırımı Yasasına ilişkin olarak şunları yazdı:
 
"Hrant 2006'da beni Ethem Mahcupyan ile birlikte Fransa'da parlamentoda bu yasanın çıkmaması için üçöü deklarasyon imzalamaya ikna etti"
"Hrant bana: "Bu yasayı Fransa'da çiğneyeceğim" dedi."
"Eğer o, soykırım kurbanı bir haklın çocuğu olarak Fransa'daki tasarıya karşı çıkıyorsa, ona "hayır" demek haddim değildi"
 
Her ne kadar Ragıp Zarakolu bölücülüğe saplanmış eski bir devrimci ise de, Hrant'ın kendisine söylediklerini gizlememiş olması vicdanının derinliklerinde hala bir ışık olduğunu gösteriyor.
 
Kendisi "Ermeni soykırımı vardır" demesine ve bu tip yasaların parlamentolardan geçmesine onay verdiği halde Hrant'ın  buna karşı çıkışını açıklamış olması takdire şayandır.
 
Aydınlık, 10 Ocak 2012
 
Bizi Fransız Senatosu mu tedavi edecek
++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
Konu ile ilgili bir söyleşide Hrant şöyle diyordu:
 
"Hasta iki toplumuz biz. Türkler ve Ermeniler.
Birbirlerine yönelik ilişkileriyle...
Ermeniler büyük bir travma yaşıyor Türklere yönelik;
                   Türkler ise Ermenilere yönelik büyük bir paranoya yaşıyor.
Tam klinik vak'alar. Kim tedavi edecek?
      Fransız senatosunun kararı mı, Amerikan senatosunun kararı mı?
Kim reçeteyi verecek? Kim bizim doktorumuz?
Ermeniler Türklerin doktoru, Türkler de Ermenilerin.
      Onun dışında doktor, ilaç, heki yok. Diyalog tek reçete, doktor da birbirleri.
Bunun dışında bir çözüm yok yok ve yok."
 
Sevan İnce'nin soykırım hakkında görüşü
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
Bu vesileyle, Sevan İnce'nin konu ile ilgili görüşünü veriyorum:
 
SEVAN İNCE'NİN SOYKIRIM KONUSUNDAKİ GÖRÜŞÜ
Biz 4 Ermeni arkadaş, geçen akşam dernekten çıkmış, Galatasaray' da nargile keyfi yapıyorduk. Laf döndü dolaştı malum konuya geldi. Baktım, herkes aynı husustan dertli: Ermeni asıllı bir Türk ve Sade bir T.C. Vatandaşı olarak Dünya'ya ses nasıl duyurulur? 
Ünlü bir sanatçı, politikacı veya bir dernek başkanı değilsin ki mikrofon uzatıp röpörtaj yapsınlar. Gazeteci değilsin ki fikirlerini köşenden dünyaya duyurabilesin. İyi de, biz bu işten sıkıldık. Bizim yerimize, bilir bilmez herkes konuşuyor. Bir tarafta "Ermenilere soykırım yapılmıştır" diyenler; diğer yanda "soykırım yoktur" diyenler. Şimdiki moda ise "tarihçilere bırakalım" diyenler.. Soykırım yapılmıştır diyenlere bakıyorum, hepsi ya kindar Ermeni diasporası mensubu, veya bunlardan çıkarı olan siyaset erbabı. Yoktur diyenlere bakıyorum, bu konuda derin bir bilgileri yok ama adettir diye reddediyorlar. Tarihçiler deseniz, neyi ortaya çıkartacaklar, Allah Aşkına? Soykırımın belgesi mi olur?  Eskaza ortaya bir belge çıksa, muhakkak karşı bir de belge çıkar, tartışma sonsuza kadar sürer gider. 
Gerçeği, benden ve benim gibilerden başkası bilemez. Bizler, hadiseleri birinci ağızdan dinlemiş kişileriz. Bizler Türk Ermenileri'yiz. Türk Ermenileri'nin Harici Ermeniler'den çok ciddi bir farkı vardır. Bizler, tehcir sırasında, ya Türkiye'de kalmışların veya tehcir bitiminde Türkiye'ye geri dönmüşlerin torunlarıyızdır. Bizler tek tip hikaye dinlememişizdir. Diaspora Ermenisi sadece ölüm hikayesi bilir. Olaylardan sonra geri dönmemiş ve komşularının mahçup yüzlerine tanık olmamıştır. Onlar, bu ölümler için  bütün Türk'leri suçlarlar. Olayları sadece soykırım olarak nitelerler.  Türk Ermenisi'nde ise daha bol ve daha değişik hikayeler vardır: 
Mesela, dedem, Erzincan'daki çiftliklerinden abisinin alınıp götürülüşünü ve onu kurtarmak için başçavuşa bir eşşek yükü altın fidye verdiğini anlatırdı. Ne abi dönmüş  ne de altınlar. Anneannem, köydeki Ermeni delikanlıların nasıl silahlandırılıp çeteci yapıldıklarını anlatırdı. Üniformalarını yabancı lisan konuşanlar getirmiş. 
Büyükbabam, Kayseri'de tüm sülalesini kurtarmak için çırpınan Osmanlı Yüzbaşı'sı  Sinan'ı ağlayarak anlatırdı. Sayesinde o sülaleden kimsenin kılına zarar gelmemiş. Bizler, katliam hikayeleri dinlediğimiz gibi, bir Ermeni arkadaşı tehcire giderken  askerin önüne yatan Türk'lerin; veya, yurtlarına geri döndüklerinde onlara tekrar  kucak açan Türk komşuların hikayeleri ile de büyüdük. 
Onun için "bize sorulsun" diyorum. Kimse bizden daha objektif olamaz.  Bu hadisenin  bir uzun anlatımı vardır bir de kısa anlatımı. Kısası şudur:
 
 Tebaanın bir kısmı emperyalist güçlerin gazına gelip ayrılıkçılık yapmıştır. Buna kızan Osmanlı hükümeti bölgede tehcir kararı almıştır. Günün şartlarına göre tehcir (göç)  zor koşullar altında gerçekleşmiştir. Sürgünler, çoluk çocuk muhtelif şekillerde kırılmış ve kıyıma uğramıştır. Bu kırılma hastalık ve açlık sebebiyledir. Kıyım ise Osmanlı askeri tarafından organize bir şekilde yapılmamıştır. Hastalık dışındaki bu ölümler, münferit olaylardır ve sürgünlerin yanlarında götürdükleri altın paraları gasp etmeyi amaçlayan bölgenin eşkiyaları tarafından yapılmıştır. Başka cephelerde de savaşmakta olan Osmanlı askerinin sürgün esnasındaki cinayet olaylarını önleyecek sayıda ve güçte olup olmadığı da bir tartışma konusudur. Hal bu iken, o bölgede bu olayların cereyan ettiği esnada, ülkenin batı bölgelerinde yaşayan Ermenilerin aynı şekilde bir zulme uğramadığı göz önüne alınırsa, buna bir soykırım denemez. Pek çok başka kelime söylenebilir; soykırım hariç.  Kaldı ki, söz konusu 1.5 milyon Ermeni sayısı, ölü sayısını değil kayıp sayısını ifade eder. 
 Biz Türk Ermenileri, iyi biliriz ki: Anadolu, bu olaylar esnasında veya sonrasında, Müslüman olmuş Ermenilerle doludur. Bu kişiler, daha sonra serbest olmasına rağmen kendi dinlerine dönmemişler ve geçmişlerini gizledikleri için kayıp hanesine yazılmışlardır.
 
Sözün kısası budur.
 
Konuşmak gerekirse biz konuşur olayların uzun hikayesini anlatırız. Bu konuda bizlerden daha iyi tarihçi de olmaz.
Fransızlara gelince. Onlara da küflü peynir yemek düşer.
Kalın sağlıcakla
Sevan İnce
+++++++++++++
 
Hrant da değilsiniz, Ermeni de. Sadece Amerikancısınız
 
Sosyalizmle yetişmiş yoksul Ermeni çocuğu
 
Doğu Perinçek Dink cinayetinin faillerini 2007'de açıklamıştı
 
Hrant Dink cinayetinin izleri Fethullah'a ulaşıyor
++++++++++++++++

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder