| Suriye'deki savaş bir din savaşı ve Türkiye'ye bulaşma riski hiç de az değil 10 Mayıs 2013, 06:09
Oluk gibi kanın aktığı Suriye iç savaşı aslında din savaşı ama iki başka din değil, islami mezheplerin çatışması. ABD'nin eski Dışişleri Bakanı Henry Kissinger bir zamanlar, gerilla savaşında asilerin kazanmış sayılması için yenik düşmemesinin yeterli olduğunu söylemişti. Fakat düzenli ordu açıktan kazanıyor görünmüyorsa, savaşı kaybediyor demektir Suriye krizi şimdilik bu vecizeyi tersine çevirmiş görünüyor. Ayaklanma başladığında Batı ve Körfez'deki müttefikleri bunun birkaç hafta ya da birkaç ay sürmesini bekliyordu, yıllar boyu değil. Bugün savaş bu kadar uzun sürünce Şam rejimi, kaybetmediği sürece kazandığını düşünüyor. Bu yeni özgüven, İran ve Rusya'dan sürekli aktığı düşünülen silahlarla birlikte rejimin daha önce kaybettiği bazı bölgeleri geri almasını sağlıyor. Başkent Şam'da top sesleri arasında rejimin, Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) savaşçılarının aylar süren çatışmalar sonucunda denetimi ele geçirdiği bölgelerden yavaş yavaş çıkarıldığını görürsünüz. Suriye'de durum çok karışık. Fakat dış dünyaya krizi daha az karmaşık göstermek için politikacılar ve gazeteciler işi iyi-kötü kavgası olarak yansıtıyor. Bu çatışmada rejim de oynayacağı rolü oynadı; Fakat krizin neden bu kadar zorlu olduğunu anlamak için önce iki şeyi anlamak gerekiyor. Birincisi, sürekli işittiğiniz ÖSO diye bir şey yok. Silahlı Adamlar anlamına gelmek üzere SA kısaltması daha yerinde bir deyim olacaktır. "Ordu" kelimesi komuta kademelerine sahip bütünlüklü bir gücü ifade eder. El Kaide bağlantılı cihatçıların ve silahlı suç çetelerinin sahneye dahil olmasıyla durum giderek daha karmaşık bir hal aldı. İkincisi, Suriye muhalefetinin konferanslara katılmak ve mühim konuşmalar yapmak için dünya başkentlerini dolaşan siyasi önderliği aslında kimseye önderlik etmiyor. Bu iki olgu, Suriye krizinin neden şimdiye kadar siyasi bir çözüme ulaşma belirtisi göstermediğini açıklamaya yardımcı oluyor. Amerika adım atmıyor; Beyrut ve Şam'da geçirdiğim son birkaç gün, uluslararası toplum temsilcileri, Batılı diplomatlar, ÖSO aktivistleri ve Suriye rejimi destekçileri ile yaptığım görüşmelerden çıkardığım sonuç şu ki kimse bu krizi nasıl sona erdireceğini bilmiyor. Bütün tarafların üzerinde anlaştığı tek şey bu sayılır. Bu ülkelerin ikisi de ne içerde, ne de dışarda demokrasi savunucusu. O halde "özgür dünya" Suriye'de demokratik bir ayaklanmanın zalimce bastırılmasına seyirci kalırken nasıl oldu da özgür olmayan Körfez'den şövalyeler halkın özlemlerini desteklemek ve silahlandırmak için yardıma koştu? Bu soruyu yanıtlamak kolay: Suudi Arabistan ve Katar kendi çıkarları nedeniyle Suriye sorununa müdahil oluyorlar. Esad'ın Alevi toplumu Şiilikten ayrılma bir grup. Sünni Suudi Arabistan ise Şii İran'dan nefret ediyor ve Suriye'deki savaşı kullanarak onu zayıflatmaya çalışıyor. Suudilerin ilgisi İslam'da ayrı mezheplerin ortaya çıktığı 1300 yıl öncesine kadar gidiyor. Katar'daki durum ise daha karmaşık. Katar büyük para sahibi küçük bir ülke. Kazanacakları ödül, maliyetlerinin çok altında olabilir, ama kendilerine ait olacaktır. Katar, bölgedeki karmaşa sona erdiğinde çok sayıda minnettar dostu olsun istiyor, gelecekte ona destek olacak dostları. Suriye'de kesin olan tek şey kaybeden tarafın kim olduğu: Onlar yaşamlarını, evlerini, varlıklarını kaybediyor. Suriyeliler ayrıca Suriye'yi kaybediyor; Krizle başetmeye çalışan gerçekten bilgi sahibi az sayıdaki kişiden biri "Ülkedeki siyasi kriz toplumsal krize evriliyor" diye açıklıyor durumu. Bu toplumsal kriz giderek artan dinsel ayrılıklara dayalı şiddet olaylarında kendisini gösteriyor. Ülke çapında her gün korkunç olaylar yaşanıyor, hiçbiri kendi başına uluslararası ya da yerel medyanın dikkatini çekecek kadar büyük olmayan, ama her biri bu ülkenin zayıf din ve mezhep örgüsünün bir parçasını kıran olaylar. Her biri, bir dini topluluğun bir üyesi tarafından işlenmiş bir suça kurbanın dini topluluğu tarafından yapılan bir intikam eylemi. Kadınlara Alevi ya da Sünni olmaları nedeniyle ve eşleri çatışmalara katılıyor varsayımıyla tecavüz ediliyor. Hristiyan kadınlar başlarını örtmediği için Selefi savaşçılar tarafından otobüsten indirilip saldırıya uğruyor. Cinayetler intikam katliamlarını getiriyor. Suriye krizi ne zaman sona erecek? Allah bilir, çünkü bu kriz giderek özgürlük nedenini yitirip dinsel nedenlere dayanıyor. Suriye savaşı, etkileri ülke sınırlarını aşacak bir dinsel çatışmaya dönüşüyor. Başlangıçta bunu engelleme şansı vardı. Peki bu savaş Türkiye'ye de bulaşır mı? Güvenlik güçlerinin bunları yeterince denetleyebildiğini düşünmek bile saflık olur. gazeteci.tv-BBC |
^^^^^ - vvvvv
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Bir guzel soz soyleme sanati varsa, bir de guzel anlama ve dinleme sanati vardir.
Epiktetos
| Kurmus oldugum gruba uye olun Moderasyonsuz, sansursuz ve ozgur bir gruptur: Ozgur_Gundem-subscribe@yahoogroups.com | Ayrilmak isterseniz de : Ozgur_Gundem-unsubscribe@yahoogroups.com | Grup Sayfamız : http://groups.yahoo.com/group/Ozgur_Gundem/ | Arzu ederseniz bloguma da goz atabilirsiniz. http://orajpoyraz.blogspot. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder